Wassele Woensdag
Zo! 't Krabbegat et wir 'n lekker sopke g'ad! De Peperbus et weer gezichsverlies geleeje en z'n mouwe zijn weer opgestròòpt. En alle kleurege koppe van de Mart zijn weer veileg trug op Alwana voor zullie zomerslaap.
Net as gistere sta de Mart weer vol mè wages. Deze keer wages buite mededinging die enkelt komme losse n'en laaje.
En wages mee klotsende plaszuile die komme laaie wamme messenalle gelost ebbe. Ok zien ik 'n duidelek teke van 't Kommende Voorjaar: tussedeur schiet 'n schielek vrachtwagetje mee d'eerste terrasstoele de Mart op!
In 't Stad'uis is alles nog in slaap. Wa spulle betreft dan, want de werreksters zijn loeiend in de weer om de stoffeleke reste van 't Féést op te ruime. De kopkes legge nog lekker tege mekaar in 'n laagske kefettie en in de stank van (te) werreme verrekesblaze. Ik maak ze wakker as 'n ouwerwetse 'opman van de verkenners: “Wor wakker, wor wakker, 't zonneke is al op!” Voeger al ad ik dèèr 'n bloed'ekel aan, aan zukke mense die smorreges “frisch en fruiteg” opstaan van: “Kek mijn 's fit zijn!”
Mè d'in ieder and twee kopkes daal ik d'antieke oute trap af. IJ krakt al nèt zo erreg as m'n knieje. 'k Eb ze toch d'afgelòòpe dage daneg gesmeerd mee Schrobbelèèr. Dèèrnaar zijn die stinkblaze n'aan de beurt om af te dale. Bij bosse tegelijk gaan ze de trap af. De gierende werreksters zitte n'achter m'n kont, dus ik mot affesere. Nog wa kefettie-emmertjes, 'n leste blaas en 't leste kopke.
En toen ontdekte n'ik 'm! 'n Bròòdje krekèt in die kop! Zó, recht van de friettent in die kop beland. De verkeerde kop dus. En nouw leg t'ie weerlòòs te legge in die poliejester ersepan. Zo te zien is t'ie nog ginéés uitgepakt en zo te ruke is 't 'n goelasj-krekèt! Mijn faveriet!
Krakend van d'n onger gaan ik naar de werreme raadszaal beneeje om 'm vedders uit te pakke. Zie t'm dèèr nouw legge: ulpelòòs op z'n kertonne kinderbedje. Koud, da wel, mar onweerstaanbaar lekker!
En zo knabbel ik die post'ume krekèt op in de plechtegstille raadszaal, terwijl buite op de Mart onderd olle biervate kletterend gelaaje worre. Ik neem 'n ap van m'n kouwe krekèt en denk bij m'n eige: “Olle vate…kom da kebaal nouw écht van buite n'of toch sebiet ier van binne?”
*Foto gemakt deur Cornald Maas
