't Zindert...'t Zingt!

‘k Ebber zin in!!  In de zaterdag van ‘t Neuzebal!  Éél de stad doe dan of ‘t ‘n dòòdgewòòne kòòp-sleur-slenter-kòòpzaterdag is, mar schijn bedriegt!

Ziede bevobbeld dèèr da d’opke manne staan?  Ja dèèr bij kefee  “Prins ‘Eerlek” aan de buitebar.  Zo te zien (en t’ore) is de tòòg al volop in gebruik.  De bierpomp gesméérd en de kele nie minder.  En ze staan nie toevalleg ierzo. Nie daddet beroepsdrinkers zijn (teminste: de mééste nie), ze staan dèèr omda sebiet  de prumjèère n’is van ‘t nuuwe liedje van ‘t Campari-kwartet.  En krék om ellef(!) uur begin Janno de beiaardier òòg in de nok van de Peperbus aan z’n mopke. Al beukend op z’n klavier lattie de spiksplinternuuwe Vastenavendklanke as zéépbellekes los over ‘t Krabbegat.  En ik zien in m’n òòg’oeke oe ‘n kroostrijke femilie uit Thole  niksvermoedend de Zeeman induikt op zoek naar degeleke onderbroeke.

Ietske wijer sta de deur van d’n Enghel wijd ope voor ‘t betere ruil-en tuitelwerrek van de verzamelde verzamelèèrs van ‘t Veldteke. Dèèr legge de tafels afgelaaje vol mee gips, ouw pepier en die tiepiese ‘ebbedingeskes van onschatbare waarde. In Berrege dan.

Om m’n eige n’n alibi te geve, lòòp ik dèèrnaar nog evekes lengst de bakker en zie dèèr: uit ‘t Achterom komme n’al de manne van “‘t Is wezeluk waar” die bij ‘t Zwijnsòòfd zullie jubeleejemféést ebbe. ‘t Wor mijn teveul; ik weet nie oe gauw ik tuis mot komme en m’n kieltje van ‘t zolder t’ale.  

In ‘t leste “rechte stuk” (om in’t motto te blijve) trek ik ‘n fel eindsprintje.  Binnegekomme trek ik nét as Jutta Leerdam de rits van m’n jas naar beneeje en weet ik nie oe gauw ik ‘t veldteke van fleet jaar naar m’n eige privé-verzameling mot verbanne. Plek voor ‘n nuuw. M’n kieltje leg vol verwachting klaar en ruukt nog naar de waspoeier.  Maar nie lang mir:  ik zijn vol vuur en klaar voor de start: lat die Berregse Speule mar beginne!