• Berregs
  • NL
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

De Donkere Dage voor 't Neuzebal

De leste gele bladjes valle n`as natte kefettie uit de bòòme. Najaar. Sintereklaas gooi z`n leste surprieskes deur de schouw en bij Intratuin op d`Alterseweg dééle ze zonnebrille uit vóór dadde dèèr de Kerstsjoow binnemag. Ge voel `t aan oew water: `t is zowatte Winter. In Altere in ielek geval wel. Ik gaan mè m`n kleine kleinzeun kijke. Z`n ogskes schittere arder as al die LED-lampkes bij mekare. Same kijke me (ik licht `m evekes op) over `t ideejale winterplaatje wa dèèr in `t klein naargebouwd is. Éél veul witte snééuw en werrem geel licht da d`uit ramkes van kleine, gezellege uskes valt.” Kepleet mè zo`n Zwitserse kerrektore.


“Kek, opa, de Peperbus!”, roep t`ie en bij opa ga gelijk z`n bloed stròòme as werreme gloeiwijn. “En kek dèèrzo: `n dweilmeziekbendje!”. En verrèk: opzij van de durreps-ijsbaan sta d`n opke miniatuurmannekes stillekes meziek te make. Ze zijn dik ingepakt in Dickenssjaals en z`ebbe `n ròòje muts op, mar mè d`n bietje fantesie ziede zó `n dweilbendje staan. Ik bedoel mar: `n mens ziet wattie wíl zien. Da gel voor da manneke, mar zeker ok voor z`n opa. En ik denk wel voor iedere Krab die nouw de fééstdage deurbrengt tusse kerstbal en oliebol. Mar mè d`’enkelt één idee in z`n kop: sebiet is `t weer Neuzebal!

 

Dus agge dees dage `n rondje zwiert op de ijsbaan of gewòòn `n rondje gift in zo`n lekker werrem Berregs gloeikefeeke rommetom de Mart en ge ziet zo`n Kertstbendje verbij komme speule, motte mar zo denke: “Ze speule wel “d`Erdertjes lage bij nachte…”, mar feitelek oorde al `n bietje “Ei, dèèr kom Steketee” tusse de tòòne deur!

 

Leutege fééstdage!