• Berregs
  • NL
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Berregs.

Dì d`is gin fris ver`aaltje, ik zal `t mar recht zegge. D`r ang zellefs `n luchje n`aan. `n Pies-luchje.

 

Ik ston aan de tòòg bij De Slok. Goddank datta nog kén! Links om `t oekske da tegelijk ok `n soort van Pies`oek is, want de tòòg grenst dèèr aan de vrouwkes-weecee. Oe makkelek wil d`t as meske n`ebbe? En ik nipte van mijn borreltje mette boerewijs`eid dagge dèèr minder van mot piese as van bier. Ik keek g`amuseerd naar de perade van vrouwkes die òògnòòdeg moeste. Die stove mijn verbij as renners naar de meet. Mee verbete lippe n`en geknepe knieje. Ik moedegde die vrouwkes dan aan, want ik ken `t gevoel. Da gevoel kenne me n`ammaal netuurlek. Da d`aanmoedege van mijn wier nie in dank aangenome.

 

Ze keke n`s vuil en snauwde n`in `t verbijgaan: “Ja, voor jullie mannekes is `t lekker makkelek!” En dan verdwene ze as `n speer in da kotje wagge as vent allééneg van ore zegge kent. `t Is dèèrzo `n andere wereld, denk, waar ik vedders gin weet van eb. Mar ik bleef trouw op post, want d`r kom `n mement dasse ok wir trugkomme van da suur-plasse! Kek, dan zijn ze wezelek `n ander mens! Dan kredde recht ketakt. “Ei, gij ier?!” “Oe is`t mè jouw” “Ge zijt gin aar veranderd!” “G`et nog steeds van die leut-ogskes!” Kek, da daddik motte wete toen`k achttien was…!

Allééneg, ik zijn gin achttien mir, ik zijn d`r achtenzesteg… (“Watte?” “Ja”, g`et goed g`oord: achtenzesteg!” “Allee toch, da d`ak oe nie gegeve!” “Neeje?” “Nouw, bedankt voor `t kompelement…” enz. enz.) Da`s de leeftijd dagge opa wor, agge Geluk et. En `t is wezelek waar “Geluk” mee `n òòfdletter. Alles draai d`om die jong en ge makt alles wir oppernuuwt meej: voedinge, soepstengels, sapkes, dutjes en tutjes en sjips, veul sjips.

 

En zo ston d`n deze op zondagmiddag mee z`n kleinzeun in `t kefeeke. IJ verkleed as aankommend narreke, opa as aap mè zeuve stèèrte. IJ tenkte as `n gròòte van z`n Fristi en opa zag da d`t goed was. En ja, ge raai d`t al: da moes t`r ok wir uit. Z`n oma noom t`m mee naar de meskes-weecee. Da`s as vent wijd de leste keer dagge dèèr ongestraft naar binne mag, trouwes. Mar d`r ston `n wachtrij van ier tot Altere, dus d`r was mar één oplossing voor `t nijpende prebleem: de mannekes-piesbak. Manneke op oew knie, jaske n`ope ritse, truike n`omòòg, broekske los en piese mar. Opelek doelgericht. Mar oma ad nog één laagske méér motte n `afpelle, want d`r verscheen al gauw `n donkere plek in z`n kieltje. Ok z`n gerdijntje verschoot inéés van kleur: van Fristi-wit naar Fanta-geel, feitelek. IJ mot nog veul lere…