berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

De Guust

`t Was stil die vrijdagavend vóór de Vastenavend. Stil en koud. D`r waaide n`n ijsberewind deur `t Ofstratje, mar gelukkeg viel t`r werremgeel licht uit kefee De Slok, zó recht voor m`n voete. D`n aard van mijn beesje douwde mijn recht naar binne. En dèèr zate ze: vier dweile n`aan de tòòg. Eentje mee `n gaze maske, één zjiraf en twee stokstertjes mee teveul tande n`in. Ok Rens grijnsde mijn tegemoet vanachter de tòòg.

 

Pas toen zag ik `m zitte: `n ruimbemete mens mee `n dubbele onderkin en `n jong borreltje voor z`n neus. IJ straalde bepaald gin leut uit. Ik bestelde n`n schrobbelerke. En dieje mens ok. “Kastelain, nog `n wieteke veur main!” “Ei”, docht ik, “`n vreemdeling die verdwaald is zeker!" ”Ah, ge zijt van Antwerrepe”, zee ik om `t ijs in m`n glaske te breke. “Jao, zeker en vast!”, zee t`ie. `t Bleek dattie in de ZOO van Antwerrepe werrekte. De dweile rond de tòòg schove dichterbij. Me voelde n`ammaal datter `n sterrek bééstever`aal aan zat te komme. Guust, zo itte n`ie, was feitelek getrouwd mee z`n werrek as diere-oppasser. Via `t reptielen`uis en de kleine Afrikaanse knaagdiere, was t`ie opgeklomme tot de mensape. IJ straalde n`ammaal toen t`ie vertelde n`over “zijn” bééste.

 

Rens zette n`onderwijl `n bakske pelnootjes op de tòòg en de Guust noom `n andvolleke. Gròòte gele tande knauwde de nootjes op, mee pel en al. IJ vertelde oe t`ie zellefs bij z`n bééste bleef slape atter bevobbeld jong apkes verwacht wiere. En toen Guust, d`n aapmens, `n tweede graai deej in de pelnootjes, zag ik da z`n ande wel éél errege be`aard ware. Eve later vroog t`ie naar de “lavatorie” en verdween t`ie slingerend naar `t pieskotje achterin `t kefee. De zjiraf, de dweil en de twee stokstertjes keke mijn stokstijf aan…`t zouw toch nie? Mee kwam de Guust trug van `t twalet, pakte z`n bontjas van de kapstok en verdween mee `n zwiereg : “Allee mannekes, `t amusement!” in de stille avend. En ik zweer oe da`k vanonder die arege jas `n stuk bruine stèèrt zag komme…