berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

Persenéél, persenéél

Uit de serie ‘ELDE VAN DE VASTENAVEND: de GLASKES-OP`ALER!

 

Mee `n oorverdòòvend geraas stort `n volle kuub glas de Saverwage n`in. De lucht van wiskie, jenever en goeiekòòpe wijn wallemt oe tegemoet. Sjaak de sjefeur asemt `s diep in. “Lekker!”, zucht ie. `t Kom recht uit z`n longe n`én z`n art, want wie “glas” zegt, zegt “Sjaak”. Me magge mee in de kebiene voor `n toerke lengst de Berregse glasbakke én `t ver`aal van Sjaak, voormaleg Berregs Kampioen “Glaze n`op`ale”.


Me zwaaie volgas de Westersingel op as Sjaak z`n ver`aal begint. “Ik zijn as éél klein kulleke begonne”. “Op femilieféésjes.” “Ge wit wel: de borrelglaskes naar de keuke brenge”. “Dèèr krede dan `n rumbòòn voor.” Mar de femilie zag al gauw da d`ik `n ripstèèrt was, zo ééne die lengst alle keukestoele en bankstelle ken glippe.” “Zo verdiende n`ik `n volle dòòs rumbòòne n`op één avend!” “Mijn ome Rinus, die z`n vader as smokkelèèr nog slecht weggekomme n`is in d`n oorlog, die et mijn feitelek op `t goeie spoor gezet!”


“In de Stoelemat zijn`k feitelek deurgebroke zogezeed”. “Dèèr kon ik as aankommende glazeman karriejèère make”. “Eerst lopte dan oew bééne n`onder oew gat vandaan voor `n snoepzak, mar al gauw liet ik m`n eige n`uitbetale n`in bonnekes.” `n Glimlach glij d`eve n`over Sjaak z`n gezicht amme bij de Vier Winde voor `t stoplicht staan. Z`n ogskes worre `n bietje glazeg. “Ja, ik ad vrinde genogt in die tijd.” “En vriendinnekes, netuurlek!” “Wa denkte, zo`n flinke stapel bonnekes in oew broek, da makt wel indruk!”


“In de Vastenavendtijd ontdekte n`ik pas écht daddik aanleg ad voor `t glaze n`op`ale.” “Ik voelde zeg mar, waar persies de échte buizers stonne”. “Die keek ik dan zó de glaskes uit d’r ande!” “Da doede mee zo`n bietje smekende blik in oew òòge, net as `n ond die op z`n verjaardag wor verzope, zeg mar.” “Veral de vrouwkes smelte dan makkelek”. “Zeker asse al `n paar citroentjes op`ebbe.” “Ier kul, nim mar mee or.” “Wéér `n boekske bonnekes in de pokket!”, docht ik dan.


“Ik voelde gewòòn da mijn toekomst in `t glas lag.” “Bovedien groeide n`ik toentertijd as `n gek, dus kon ik ok bij die planke lengst de mure!” “Mijn omzet verdubbelde n`op slag.” “Mar agge gròòter wor, kunde ok wa moeieleker lengst de mense komme.” “Dus ebbik `n ééle zomer iedere zondag in `t Lievesberreg-bos as `n gek lòòpe roepe om m`n stembande te treene.” “Wattie lui van de Maria-ommegang kenne, da ken ik ok!”, docht ik. “Zo liep ik dèèr `n ééle morrege “PERSENÉÉL!, PERSENÉÉL!”te galleme.” “De knijne en de blind`aze schote n`alle kante n`op!” “Mar `t ielep: ik schrééuwde zó de barste n`in de glaskes!”

 

Ter òògte van de spòòrbòòme versombert Sjaak. Z`n òòge worre mat as mellekglas. “En toen kwam da verrekte plestiek, meneer!” “De leut was t`r gelijk af.” “Drie’onderd van die glaskes kon ik stapele en d`r brook t`r ginéén!” “Neeje, allééneg scherreve brenge geluk, meneer, glasscherreve !” “Zo make ze `n mens mee `n eerlek ambacht kepot, meneer!” D`r val `n breekbare stilte tusse de Prelle- weg en de Canadalaan. “En nouw zit ik op deze wage, ik aal de mééste glaskes op van éél Berrege, mar de leut is t`r af, meneer.” “`n Mens mot ommes `n doel ebbe n`in z`n leve...” Ik oor de brok in z`n kéél. En achter `t Zonneplein zien ik eve later oe `n volwasse vent inéés brikt en in snikke n`uitbarst onder `t geraas van driejenalleve kuub glasscherreve n`uit `n Saver-keteener…