berregsnl
nuuwsbrief

Mottebulle

Ik geef `t toe: ik zijn verslaafd. En nie zo`n bietje n`ok. `k Eb `r lang over gedaan om d`r voor uit te komme, mar nouw wit `t. De dokter zee da`k `r veul over moes prate, dus…

 

`t Begin feitelek agge mette Kerstdage gedwonge tuis uit mot zitte. Onder de kerstbòòm. Dan denkte: “Gèèf, zo`n kerststalleke.” “Eileg ok.” Mar bij mijn schiet `r dan deur m`n kop: “Me slape vannacht in `t schuurke…!” Ik weet `t, da mág feitelek nie, maar ik ken `t nie ellepe. En zo zijn d`r nog veul méér mopkes die ongevroge mijn kop binnevalle a`k as Oliebolle Gijs uitgeteld in de bank leg. En over telle gesproke: attie kerstbòòm dan eindelek wéérlòòs buite legt, de balle en Jozef en Maria mè zullie Kinneke n`op zolder onderdak krijge, dán begin voor mijn `t gròòte aftelle……naar `t Neuzebal!

 

As regelrechte junk zijn`k dan nie mir t`ouwe. Dan gaan ik avast “snuive”bij de Dump. Ruke n`aan gerdijne, snuffele n`aan verse gaze maskes, mè m`n snufferd tusse d`ouwe overjasse zitte. Die mense van de Dump kenne mijn zo onderand en late mijn mar m`n gang gaan. Bij Kolder en de Kringlòòper kijke z`ok al nie mir op a`k binneschuif en bij de Vincentius vroge z`al of ik in de bullen`oek wou gaan staan om mee t`ellepe verkòòpe. Kek, zo wor t`r in stilte veul goei werrek gedaan voor ons Vastenavend-verslaafde.

 

Mar `t allerméést geniet ik toch a`k m`n eige bulle ruuk. Ik zouw zó naast die zwerrever bij `t ouw pliesiebero kenne gaan legge, bij wijze van spreke dan. Gek genogt oefde dèèr nooit van ze leve motteballe tusse te stròòie, tusse die bulle! Gin mot aal `t ommes in z`n mottege kop om dèèr tusse te kruipe: in die zwéét-bier-frietje satésaus-schrobbelèèr-natte snééuw-en-vergete bonnekes-lucht. Mar d`n deze wél! Dan snuif ik diep tot in de tuppe van m`n tééne en dan zien ik en oor ik ok van alles. En alles tegelijk. En ik zijn bang datta nie mir overgaat. En da denkt de dokter ok. Gelukkeg mar.