berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

't Land van lava

D’allerleste kerstbòòme legge onttakeld en buitegeschupt op straat. De Kindervakke n’op de Mart zijn bedolleve n’onder ‘n dikke laag ijs. Kinders schaatse n’uitgelate waar ze sebiet, over ‘n paar weekskes, nóg uitgelatener naar de Prins op ‘t podiejum zulle roepe. Opelek meej veul gek versierde oedjes naar eige ontwerrep en mè d’opgepimpte dweilpakskes. Kinder- koeterjeekes. Dan zal ‘t wir Vastenavend zijn.

 

Mar nouw nog nie. Nouw is ‘t nog evekes winter. ‘n Winter die feitelek veul liever ‘errefst ad wille blijve. Nat, kouwelek, windereg en...’n bietje triesteg. Mar da’s de buitekant! Want nim mar van mijn aan da d’t gloeit in de stad. Ik lees net in de krant datte Etna, de gròòtste Eurepese vulkaan, oppernuuwt is uitgebarste. Dan ziede op de tillevisie de loeiende gloeiende lava de Italjaanse lucht in spuite. Ge motter toch nie aan denke watter ammaal borrelt en brobbelt diep onder die gloeiende grond.

 

Toch emme n’in Berrege n’ok zowiets. Gin vulkaan, netuurlek (me zijn al blij meej ‘n nuuwe spieretusschouw), mar ‘t gloeit en gist wel degelek! Zo e’k bevobbeld g’oord datte nuuwe veldtekes bekant zowatte n’ammaal klaar zijn. D’r motte d’r allééneg nog ‘n paar duzend ingepakt worre. Die zijn ammaal mette and beschilderd en ‘n boer van de Finansjeele Kemissie zee mijn in vertrouwe dasse per veldteke zo’n drie ketier nòòdeg ebbe g’ad! ‘t Zal wel ‘n bietje spekschiete zijn, mar toch. Mar, ze zien d’r dan ok schitterend uit ok! Ik eb ze eigenòògeg zien legge n’in ‘n g’eime lòòds achteraan op Alwana.

 

A’k dì schrijf, zijn me net trug uit de platestudio. Meej voldane gezichte stapte me zonet uit de bus: ‘t Liedje ston t’r op! En oe! D’eerste dage betrap ik m’n eige d’r op da’k ‘t zonder erreg fluit op de fiets en da’k ‘t neurie bij de kassa van de supermart. Dan ouw ik schielek op en krijg ‘n ròòje kop a’k schuldeg rondkijk. Gelukkeg, gin mens atter erreg in. Sebiet, naar ‘t Neuzebal, zal ‘t gin g’eim mir zijn, mar ‘n op-en-top Vastenavendmopke wagge d’eerste maande nie mir uit oew kop kregt. Reke mar van jes!

 

En dan zijn d’r nog de bendjes, de bouwklupkes én de naaikranskes die in onderde kamers, kotjes, schuurkes en kefeezaaltjes ‘t vuurke van de Vastenavend aanblaze. Me n’ebbe n’ierzo meschient gin Etna, mar de lava van de leut sta d’op uitbarste!