berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

'Ouvast-enavend

IJ liep vóór mijn. Bekant tenne de Potterstraat. IJ bij de beddewinkel, ikke bij kefee d’Angletèèr (toeval). Nog net vóór de Kringlòòper a’k ‘m ing’aald. “Ei kul, oe is’t mè jouw, ge lopt zo moeielek!”, zee ik. IJ schrok. En ik schrok ok. Van z’n gezicht. Moei, afgetrokke smoeltje. Da was nie goed. En ‘t wás ok nie goed: kanker in z’n keel. IJ keek wanòòpeg moedeg toen t’ie ‘t zeej. Ik zeej niks. IJ mar genogt: éél de lietenie van onderzoeke en spesiejaliste tot aan de bodschap. Díe bodschap.

 

In da kouwe trekgat bij de Kringlòòper leek de wereld stillekes in te storte. Léék, want in z’n òòge zag ik ‘n lichtpuntje. “Ach”, zee t’ie, “ik oorde dèèrnet wir de vogeltjes zinge.” “Kek, ‘t is nog wel putje winter, mar tege n’t voorjaar zijn ‘k ‘r wir bij or!” “Meschient wel mette Vastenavend!”, klonk ‘t óópvol. Wa motte dèèr nouw op zegge? Ik kwam nie wijer as “Ik ellep ‘t oe ope” en “Sterrekte!”

 

Me liepe n’ieder weer ons eige wereldje n’in: ij in d’Albert ‘Eyn, ik in gedachte. ‘n Treitereg motregentje liet z’n eige valle n’in ‘t Penstratje. Grijs as de stééne n’op straat. De Mart lag leeg, lustelòòs, gewòòn mar Mart te zijn. Ik liet m’n eige deur de vochtege, kouwe tocht de Zuivelstraat in douwe, m’n kop in m’n kraag.

 

En dèèr bij de Blokker (ja, bij de Blokker ja) zag ik eerste sprankske: dèèr stonne n’al d’eerste rekke meej Vastenavendspulle: Zorrokestuums (kepleet meej snorreke), kojbojpakskes, prinsessetòòverstokskes (meej lampke, zònder batterijke) en van die ard-plestieke kleine kullekesmaskes, dietie jong nog nie één seconde opouwe. Sjienese massaleut voor ‘n paar sent. ‘t Is gek meschient, mar ‘t joog voor mijn die motrege ‘n bietje weg, ok die in m’n kop. Da zulle die tòòverstokskes wel gewist zijn.

 

En toen ik deur de Blauw’andstraat naar uis liep, zag ik da d’ok ‘t winkeltje van Conny tot de nok toe volgestouwd was mè maf oedjes en jaskes. “Ziedewel”, docht ik, “‘t kom t’r wir aan, on’erroepelek , óóp lat leve!” En ge ken ‘t gelòòve n’of nie, mar de rege n’in m’n nek wier werremer..... Ouvast-enavend.