• Berregs
  • NL
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

De Derde man in Berrege

Ik eb gin ond. Wel ooit `n kenijn g`ad, voor de kinders. Naar twalef jaar in `n vus te klein kotje legde n`ie `t lòòdje. Lag op `n dag stokstijf in da kooike. IJ paste d`r mar net in. En om m`n schuldgevoel te susse en `m toch nog de leste eer te bewijze, e`k `m stillekes begrave neve n`t Kannedees kerk`of.


Ik eb gin ond, dus laat ik m`n eige mar uit. Nie daddik d`n uis uit mót, mar ik vin `t ok nie écht erreg, za`k mar zegge. En van mijn mag `t dan best `n bietje miezere op zo`n avend naar de Nuuwejaar as `t nog zo verrekte lang is tot `t Neuzebal.


Ik voel m`n eige dan lòòpe net as in zo`n ouwerwetse zwart-wit fillem uit de jare vijfteg. Oed op, kraag omòòg en mè m`n ande diep in m`n zakke lòòp ik dan lekker deur verlate Berregse strate. Edde bééld? Goed, dan kom nouw `t geluid. Alleverwege de Mart en nét `n bietje bove n`t Bierstube-dreuntje van de ijsbaan: Vastenavendmeziek!


Voor mijn ken op zo`n mement die ijsbaan nie gauw genogt smelte! Dus lòòp ik aasteg op da lokkende geluid af. Ik ad `t kenne raaje: `n bendje oefent bij `t Groene Pèèrd. `n Jong bendje zo t`ore, want `t klinkt net as kleine jong lere schaatse: onzeker mè d`af en toe `n uitglijjer. Mar mè d`n eileg vuur da d`ééle ijsbane in één dag lat smelte! Kek, dèèr smul ik van, dus doen ik net of m`n nistels in de knòòp zitte en kniel eerbiedeg op één knie voor da Groene Pèèrd. Ik neem zellefs eve m`n oed af.


Nie te lang, want ik mot deur en de fillem stop nie zomar; d`r mot nog `n “eppie end” komme! Dèèr lòòp ik nouw naar toe. Ge zie mijn deur `t Koningsstratje schuive onder vaalgrijs lantèèrelicht en eve later deur `n verpieterde Potterstraat lengst Oosterwaal. DE DERDE MAN, maar dan in Berrege…


En zo lòòp ik vaneiges en zonder erreg de eindscène binne: in `t Ofstratje. Dèèr val `n plas mee werrem licht middenop de blinkende klinkers. Uit kefee De Gròòte Slok. Ge zul `t nie gelòòve, mar persies dèèr spring m`n andere nistel los! Ik buk m`n eige en kijk stiekem en schielek naar binne: vastgeplakte klante n`aan de tòòg, biljarters aan de leste stòòt en `n bendje da d`avast d`instremente uitpakt voor de rippetiesie. Op d`r gemak, nie te vlug , `t is ommes (nog) gin koers…


Mar ik zien ok datter buite zo`n plakkaat aan de ruite n`angt te schrééuwe: “KEFEE TE KÒÒP”. En dan denk ik: “`t Zal toch gin waar zijn zeker! ” “Zo`n monement mag van z`n levesdage toch nooit weg!” Denkte op `t lest van de fillem `n “eppie end” t`ebbe, zitte tóch nog in spanning! Of, voor de ware fillem lief`ebber: Orson Welles of Nietes?