• Berregs
  • NL
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

Agge mar "altijd leut" et!

Ik zal ze misse: die gèèf verklede dweile die éél d`n avend d`r maske voor ielde.
Ik zal ze misse: die gauw-gauw in `t schuurke in mekaar geknutselde karrekes en kotjes.
Ik zal ze misse: die tekstbordjes van rib-kerton. Mee `n lekke viltstift in apart Berregs beschreve.
Ik zal ze misse: al die ouwe Krabbe die konde dweile n`op de vierkante meter, mè d`af en toe `n rondje rond de biljart. 

 

LEUT ET NIE VEUL RUIMTE NÒÒDEG: `N ART IS GENOGT.


Vrijdag ging één van de leste teerklups van `t Krabbegat ter ziele. In de Bellevue én in stijl, deus kepleet mettie maskes, bouwsels en bordjes. `t Wier gin triesteg einde, da ken ok nie agge “ALTIJD LEUT” it netuurlek. Mar `t was genog gewist zee de Voorzitter. “Oew art ken wel jong zijn, mar as oew bééne nie meejwillle komde nie wijd!”


Fleeje week ston in de krant dasse de Berregse Vastenavend Werelderrefgoed zouwe wille gaan make. Asof ons errefgoed bescherremd mot worre! Da viere me n`ier méér as duuzend jaar en `t vernuuwt z`n eige ielek jaar wir oppernuuwt atte Lente Berrege verovert in de persòòn van de Prins. Atte kefettie neerdaalt in de stad, komme de knipkes in de bòòme. Da zit zo in de netuur, da zit zo in ónze netuur.


Wie naar de Draai van de Kraai gewist is, wit: dì d`is de échte Berregse Leut! `t Kost niks, allééneg `n bietje moeite. Wa d`ekkes op de Mart, `n roeptoeter en fietse mar mè d`oew dilleke: Altijd Leut!
Nader`and wa kefeekes af in `n lachend lentezonneke. Ge kon bij Die Twee voor `t eerst weer naar buite kijke, mar da deej ik nie, want ik kon m`n òòge en m`n ore nie af`ouwe van `t Paporkest wa t`m dèèr van poetsketoen gaf. Zullie juinende dweilmeziek speerde deur de tent: Altijd Leut!


Ik zien deze week kleine kulleke kennesmake mee voorgeleze “Krabbelòòp”- ver`aaltjes in de bieb. Asemlòòs luistere naar ons eige sprookje n`uit `t Slikpeleis. Ik zien wa gròòtere kinders in d`n Enghel waar alles verteld wor over de Nar en dus over `t Weze van de Vastenavend: Altijd Leut!


Me n`ebbe n`ier gin bescherreming of erkenning nòòdeg. Me wete wel beter, neeje we voele wel beter! En da gevoel brik naar buite mette Vastenavend. Of, zowas `n dweil ooit zeej: “`K ZIJN VUS TE KLEIN VOOR M`N VEL!”