• Berregs
  • NL
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

Ouw d'oew bakkes!

Same mè d`n bròòdje spek slieferde n`ik deur `t Vierkantje richting Mart. `t Was laat, éél laat. En `t miezerde. Zellefs de Peperbus z`n òòge ware n`al dichtgevalle. En dèèr ston ik: moederziel allééneg, mè d`n lapke spek uit m`n mond. Ik mot zegge, `t et wel wa: zo`n Nacht van Berrege as alle lichte gedòòfd zijn en zellefs de kefettie uitgeblust in de goot legt. “Wa ken `n mens toch makkelek recht in z`n art gerakt worre”, docht ik.


Toen drupte d`r `n kwakske joppie-saus lengs m`n kin naar beneeje. Ik perbeerde n`t nog trug te slurrepe, mar `t was te laat: de vette kledder glee zó m`n gerdijntje n`in. Sakkerju! Gelukkeg ad ik in de friettent zo`n Brabants bontgekleurd servetje gekrege. Dèèrmee perbeerde n`ik `t erregste weg te vege. Dèèrbij iel ik m`n bròòdje nét wa te schééf, denk, want de rest van de pikante kruidensaus droop as `n slome slak over m`n lingse mouw.


Kek, op zo`n mement et `n mens `n Big Belly nòòdeg. Da`s zo`n overmaatse bullebak die de Geméénte mee `n royaal gebaar overal neergekwakt et. Ok op de Mart gelukkeg. Nouw kende zo`n Bellybak op twee meniere opemake: gewòòn mè d`oew ande, of mè d`n voetpedaal. Ik koos de leste opsie. Ad ik nie motte doen.
De Geméénteleke Gròòtsmoel dee z`n bek ope en begon gelijk te zinge! “GIF `S GAUWKES, WANT `T WOR WIR VASTENAVEND!”, schalde deur de nacht. Ik gaf gauw nóg `n stevege stamp op die Belly z`n voetpedaal om `m te late n`op`ouwe en ik denk datter toen binnenin iets elektronies-digitaal misgegaan is, want die Belly-bek ging weer ope en ik oorde: “EILA, DA WOR `N ÉÉLE TOER, ME STAMPE N`ONS DE BLARE, ME MOTTE DEUR DE VLOER!”, op de voet gevollegd deur: “EDDOK WIR OEWE SLINGER?!”


Ja addik die mar! Ik ad allééneg twee vet`ande en `n kwak op m`n kiel! Mè gin mogelek`eid kon`k die bak z`n bakkes late n`ouwe! `n Wan`opege stamp tege z`n achterste leverde prompt: “`K WOUW `K WIST OE `T AMMAAL ZAT” op. En `n schuine bak. Mar ik kon `r nie om lache. Leuteg liedje, dèèr nie van, mar nie om drie uur snachs gallemend over de Mart.


Ik besloot te vluchte. Laf`arteg, ik weet `t. En nét toen ik schichteg d`Òògstraat in schoot, oorde n`ik achter mijn nog kei`ard : “WITTE WA`K VIN, `K ET NAAR M`N ZIN, ZETTER DE SOKKE MAR IN!”