berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

Van de Kraaienberreg tot Compostella

Goed getreend gistere. `n Rondje Borreflietse Duintjes, `n potje wadlòòpe n`aan de Kraaienberreg om op te werreme en toen in één streep deur naar `t Neuzebal in de Stoelemat. `t Leve van `n Weglòòper lopt nie over roze, mar over kilemeters straatkeie.


D`n Òòg`eid zellevers ad ons meegevroge omdamme n`as wandelklup dees jaar 122 jaar bestaan. Wij mette Prins de zaal in. Ge wit nie wa d`oe overkomt. Nouw zijn wij as gelauwerde lòòpers toch wel wa gewend, mar dì sloog alles! Juichende mense rijjedik lengst de kant om ons deur onze leste meters t`ellepe. Dan lopte as lòòper over wolleke, da ken`k oe verzekere. Belonnekes, kefettie, meziek, lachende gezichte; zellefs in Nijmege amme dì nog nie meegemakt. En agge dan op `t erepodiejum staat, golleft de werreme waardering van de mense n`over oe ene. Alle lof trouwes voor de boere van de Carnavalsvereneging die spesiejaal voor ons jubeleejum `n ulde-lied gemakt adde. Zij t`r mar zeker van da d`op zo`n mement de moeieg`eid van oew lijf valt as `n rugzak vol bakstééne. Ge ken op zo`n òògenblik éél de wereld aan en de stòòm kwam al uit onze wandelschoene. Me zouwe n`as Weglòòpers zó de Annapoerna op en af gelòòpe zijn!


Lang zijn me trouwes nie gebleve, want me moeste nog `n ere-rondje lòòpe lengst wa kefeekes. En ik mot eerlek zegge datte Krabbe n`ier gin sjaggerijnege geurvreters zijn, mar uitbundege fééstneuze die oe overal waar ge komt mee ope n`erreme n`ontvange en stikbenuuwd zijn naar onze wandel-aventure. Zo vertelde me n`in `t Zwijnsòòfd over onze tropiese verrassingstochte deur de bosse van Tjilitjap, over de Vierdaagse van Mongolië en de barre Ronde van de Poolcirkel die me van de zomer gaan lòòpe.


Veul mense verklaarde n`ons voor gek. En meschient motte da d`ok wel zijn as Weglòòper. `n Soort van alleve zool. Mar dan wel `n alleve prefiel-zool! En zo bereikte me die n`avend de eindstreep in kefee De Gròòte Slok. Dèèr ginge de snijjende rieme van de rugzak los, wiere de nistels van de wandelschoene gevierd, krege de kuite n`n welverdiende massaazje en depte me n`t zwéét van ons gezicht. `t Pebliek bleef, ondanks de drukte, op eerbiedege afstand. Toch kreeg ik `n pilske n`aangebòòje van `n stille bewonderèèr. Ik zag aan z`n spekzole da d`t ok `n lòòper was. “Moei?”, vroog t`ie. “Och”, zee ik, “da ga wel, van de Kraaienberreg naar ier, in één ruk..!” “Lopte gij ok?”, vroog ik en noom `n slokske van m`n pilske. “Ja, zo`n bietje”, kwam `t seriejeuze antwoord, “`k zijn nét trug van `n voetreis naar Compostella in Spanje..."