berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

Da doe t'ie anders nooit!

`Ere van de Stichting en andere agge-mar-leut-ebbers uit deze stad!


Eigelek is `t daddik aan m`n bloeddruk mot denke, mar nouw maak ik `s `n kirke van m`n art gin moordkuil! “SODEJU!” Ja, g`oor `t goed: “SODEJU-NOG-AAN-TOE-TOCH!” En dèèr is gin woord Alters bij. Oe aal d`t in semelsnaam in oew kop om dieje n`òòp stééne, die stadstore-tiran van z`n plek te late lòòpe! IJ ouw d`ons al jare n`uit onze welverdiende slaap en nouw lat `m snachs gewòòn z`n goddeleke gang gaan!


`t Mot toch nie gekker worre! Al zal da jullie meschient as meziek in d`ore klinke. Oe gekker, oe beter, da`s al jare n`t motto ierzo. Oeneer kreg `n fetsoendelek mens eindelek `s `n bietje rust? Worre me n`overdag geterroriseerd deur da geklingel en geklungel metta klokkespel, ga tie nakere saves nog dòòdgemoedereerd op stap! Ja or! Gewòòn mè z`n lompe vuile voete deur `t winkelsentrum, waar `t tóch al nie op rollekes lopt. Da ken t`r nog wel bij or! En opruime, o mar. Bende benukt, dèèr emme toch de Saver voor!


En dèèr lòòp ik dan saves, as brave burreger mè m`n ondje. Bij de Dikke Bòòm. Dèèr doe d`onze Max altijd eve z`n plaske. Da doe t`ie dèèr al jare. En dèèr betale me n`onde-belasting voor. Sta da béésje mè z`n lingse pòòt omòòg (ij pies altijd lings), komt dèèr diejen oesem van `n Peperbus aanzeile! Ge wit nie wagge ziet. Ik docht eerst nog dattie zat was, zo`n lompe lòòp attie. `t Zal wel gin wijwater gewist zijn wattie avchterovergesloge n`ad. Ge schrikt oeweige n`as goedwillende burreger toch `t apelazeres agge zo`ne n`òòp mè stééne n`aan zie komme! Ik ston as aan de grond genageld en onze Max ok, mè z`n pòòt omòòg! Ge zag de schrik in da beesje z`n ogskes en ij kreeg de daver in z`n kleine lefke. Ik perbeerde n`m nog op te tille, mar `t was al te laat. `t Zal wel z`n oer-instinkt gewist zijn wattie overg`orreve n`et van de wollef. IJ nim d`n gier en vlieg grommend op die lompe tore n`af! Ge zouw voor minder stoppe, want as onze Max los is, dan is t`ie los. Wa dochte? IJ lopt gewòòn deur, die Peperbus, onze stééne kindervrind, onze middelééuwse dierebeul mè z`n zallevende, bronze stem!
IJ verplettert dòòdgemoedereerd `n weerlòòs Berregs beesje, `n trouwe n`ond die z`n baasje al `s `n keer gered et uit `t Pielekeswater. Zo`n eld uit de onde-wereld wor gewòòn GEPLET! Één kerremkreet scheurde deur de nacht en dèèr lag t`ie: plat as `n verlore bontjaske! `k Eb gejammerd en staan janke n`as `n klein jong, da madde gerust wete. Onderwijl die bakstééne beul gewòòn wijer liep, de Wouwsestraat in.


Onze Max leg nouw onder de groene zòòje van `t Goevernementspleintje. `t Zal `n ere-plek zijn voor `em. Gevalle voor de leut van `n ander. `t Zouw de Stichting Vastenavend en de Geméénte siere as dèèr `n bronze bééldje zouw komme voor onze `elden`ond Max. Me n`ebbe tenslotte al zo`n bééldje voor `n geit die meschient wel nooit bestaan et. Onze Max beston wél, die was levendeg genogt en me dochte da d`t nie op kon. Mar `t eindegde deze week, onder de Dikke Bòòm…


Nog één verzoek, mar `t zal wel aan dòòvemans-ore zijn: lat die tore asteblieft op z`n plek, nie late lòòpe, want da doe t`ie anders nooit!