berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

Ruikertje

Dees jaar viel Valentijnsdag op `n vrijdag. Zo`n vóór-avend atter overal in de stad in beslote pertijkes teerklups tere en bendjes die de tel zijn kwijtgerakt zullie zoveulste jubeleejum viere. Bij Valentijn passe blommekes en Liefde en Voorjaar, dus `t kon nie beter zoude zegge. In de Pèèrse Bus lag dan ok `n berreg blomme. Vers uit Ong Kong. In eksoties chemiese kleure. Ommes, wie op bezoek gaat, kom nie mè leeg ande. En da mag wa koste, vin onze Prins.

 

Nouw ing t`r in die Pèèrse `n “aoreg luchje” zoas ze da d`in “Woegeraaie” zouwe zegge. Beslist gin zuchje van `t Scheld. In gewòòn Berregs: `t stonk. Nouw kom`t voor da d`op Alwana, waar die bus `t ééle jaar “slapt” wa wilde katte wòòne. En bij die bééste n`is `t ok gewòòn Voorjaar. Dus d`r wor dèèr deur die krolse katers flink wa wildgepiest. Mar kwaaie tonge bewere dattie putlucht nie van bééste komt, mar van boere…

 

Ik gelòòfde da nie. Dèèr durrefde n`ik m`n and voor in `n piesbak te steke. Boere deeje da nie. Dus wel. Gelukkeg ekker nog gin zien piese n`in de Pèèrse, mar winde late wél! En dan nie op `n ope n`en eerleke, jonges-onder-mekare-menier van oor-mijn-`s! Neeje, deze derremluchte wiere achterbaks en geniepeg de bus in geblaze!

 

Be`alleve z`n kringspier, be`eerste n`onze derrem-artiest ok z`n gelaatsspiere, want ge kon nie zien wie `t was. Me keke mekare n`aan van: “Mag `t `n bietje minder zijn?”. `n Andere boer (de dader denk) vroog: “Niks gebroke, kul?”

 

Gelukkeg ware me g`arriveerd bij `t eerste klupke, dus konne me de frisse lucht van `n kefeeke n`in. `t Was t`r nie druk. De manne stonne slordeg geparkeerd aan de tòòg, de vrouwkes stonne `n bietje te beppe. Nouw ad de Gròòtste Boer ons boere vantevore n`op `t art gedrukt vanweges Valentijn spesiejaal op de “losse”meskes te lette. De muurblommekes zogezeed. Van die stille meskes mè diepe òòge. Die moeste me dan meej zo`n boske blomme de vloer op lokke.

 

Ik zag d`r staan neve de zjuuk-boks: kojboj-oed, glansbloes en pèèrdrijlèèrze. Dì d`alles ruim besprenkeld mee glitters. Ze was zó uit de kerstbòòm komme valle. Ikke d`r op af mè m`n boske Sjienese blomme. En ik mot zegge: ik ad m`n eige goed geprepareerd. Ik ad mijn boske flink ingespote mè weecee-opluchter. Uismerrek, mar `t geurde van ier tot aan de Zeekant.

 

Ik lòòp langzaam op da kojboj-meske n`af. Net as in de fillem. Ik kijk in twee òòge zo blauw…En ik offreer mijn bescheie boeket. Dankbaar ruukt ze aan mij ruiker. Romantiek angt in de lucht.. En uitgerekend op dá mement lat zo`n lompe boer achter mijn `n derremverscheurende scheet. “Getver!, viezerik”, riep `t Wilde-Weste-meske en liep kwaad weg. Naar d`r pèèrd denk, want me ware n`in de Ponderoos. M`n boeketje bleef weerlòòs achter in `t zaagsel…

 

Agge dees dage sewijle n`n boer ziet die z`n Neuzebalneus nie durreft af te zette en twee òòge n`et zo blauw as z`n kiel, da witte oeta komt.