berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

Leef kefee

Goed, ‘t vroor da’t krakte en de snééuw kniesperde ouwerwetsch onder m’n schoene, dus éél druk zouw ‘t zowiezo nie worre... mar dì!

 

Zo’n leeg kefee is as ‘n gigantiese schoenedòòs mè zonder schoene. Zaagsel op de vloer, maagdelek nog as versgevalle snééuw op ‘t Bléékveldje. Nog deur gin mens meej voete getreeje. Rechs de lange tòòg en dèèrachter twee wa d’ouwere bar-meskes. Mooi gewist. Verveeld stapelde d’r ééntje g’aktballe op ‘n partie-schaal, d’r kollega vreef meej ‘n vochteg schotteldoekske over ‘n tòòg zonder glaze. Losse bierviltjes lage verstrooid as de voetstappe in de snééuw buite.

 

‘n Man, de baas zo bleek later, zat verveeld aan z’n eige tòòg en noom ‘n neutje. Nie voor de dorst,mar meer om wa d’om ande t’ebbe. IJ ad ‘t gezicht van ‘n akteur uit ‘n slechte B-fillem uit de seventies: ‘n vintids-bril en zo’n snor die ge toentertijd in foute fillemkes zag. De meskes van Nie te Vermei(d)e zouwe d’r sjeloers op zijn.

 

En ik ston dèèr tusse. Ik bestelde mar ‘n borreltje n’om te tijd deur te komme. Alledrie keke me tegelijk naar de deur. Was da wa? Neeje, ginniemand. Zouw sebiet wel anders worre! Meschient. Ik keek wa rond. Zo’n uitgekleed kefee doe mijn denke aan ‘n Oost-Europese daklòòze-opvang: ge mag binne, ge kreg wa te drinke en voor de rest madde de tijd uitzitte. En dan ad ik nog geluk: ik kon weg a’k da wouw! Mar ik wouw nie. Zo’n leeg kefee vol verwachting et namelek wel wa. Da’s voor romantiese ziele net as mijn. Of voor post- impresjonistiese schilders of lichtgevoelege fotografe meschient.

 

D’r viel weer ‘n stilte die persies leek op de vorege. Ik keek naar de lege granito-vloer, de tòògmeskes naar de g’aktballe en de snordrager neve mijn keek te diep in z’n glaske. Ge voelde zomar da dì hét mement was voor ‘n leveswijs’eid, voor ‘n soort van bekentenis. Vraag me nie waarom, ‘t ing in de lucht.

 

Zee da d’ééne barpoetsvrouwke tege mijn:”Ik zijn nouw al méér as zevenenderteg jaar gelukkeg getrouwd mè d’ém!” Ze knikte kort naar de snor. En toen:”IJ gelukkeg en ik getrouwd!” En dèèr kwam ‘n zucht achteraan die éél ‘t kefee vulde.