berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

Zalege zondagmiddag

‘t Weer paste meer bij Allerziele dan bij Vastenavend: mistgrijs mè d’n rege n’as ‘n dreinend jong: net agge denkt da d’t opouwt, begin ‘t oppernuuwt. De kille klinkerstratjes van de stad glomme zilvereg en ‘t Ofstratje was ‘n prachteg sfeer-schilderijke in zwarteg grijs en grijzeg zwart. Toch was ‘t alleverwege n’in kefee De Gròòte Slok één en al kleur.

 

Da kwam deur ‘n klein, mar òògverblindend majorette-peletonneke wa dèèr net was komme binnemarsjere. Zellefs ‘n overtuigde kleureblinde n’as ik zag datte kleure van die majorette- pakskes tege mekare klapte n’as de knots tege n’t vel van ‘n gròòte trom: felròòd, kenarie- geel, adjedante-bruin en blauw-pèèrs. ‘t Leke wel alle voetbalsjirtjes van Berrrege en de raandgemjientes deur en over mekare! Klappende kleure n’of nie, ‘t was ‘n bietje Rio in ‘t Krabbegat.

 

Ieder majorette-meske n’ad ‘n bordje mè “Jong geleerd is oud gedaan”op d’r rug gespeld. Nouw, volleges mijn moeste ze nog éél veul jonglere lere, want de majorette-stokskes vloge n’as lucifers uit ‘n doske deur ‘t kefee. “Wa gif ta nouw, wa gif ta nouw”, spulde ‘n aankommend bendje in d’n oek éél toepasselek.

 

En toen ‘erkende n’ik Jessica! Ok in zo’n majorette-pakske gestoke, kepleet mè pruik en drumbend-bontmuts die mar nie op d’r òòfd wilde blijve staan. Jessica is beperrekt, mar zeker nie in stralend geniete en puur leut ebbe in da kleurege pakske, in de meziek, ja zéllefs in die onwillege bontmuts! Ze genoot as majorette-prinseske zó kinderlek intens en echt, da voor mijn op die kouweleke druilmiddag ‘n werrem zonneke ging schijne. Nie buite, mar gewòòn binne, in da bruin kefeeke.