berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

Schòòn genogt!

GRRRR! En: BRRRRR ! Sakkerju, wa d’is’t koud! Oew tééne legge te rinkele n’in oew schoene en ‘t tupke van oew neus drupt as ‘n lekkende dakgoot. Winter in Berrege! Da’s batse deur de blubber en sukkele deur de snééuw. Ja, ‘t is leuteg voor één dag. Voor de kleine jong, zegge ze. Nouw, ‘k eb ‘r gin één gezien mè d’n sleeke n’in ‘t Parrek. Ze blijve tegeswoordeg liever binne, denk, de watjes. Wii wit!

 

Of ze gaan lekker schaatse n’op de Mart: overdekt, uit de wind, uit de kouwe tocht, mè disco- meziek en ‘n gloeiwijntje voor Pa en Ma in ‘t kefee d’r neffe. Neeje, dan wij vroeger! ‘n Krant achter oew trui, botjes onder oew voete en dan mar rondjes draaje rond de Vest. ‘k Zijn aspres wiste kijke, mar ok dèèr ziede gin ond. Ja, ‘n andvolleke eende en die lache n’oe nog schaterend en snaterend uit ok! Sakkerloot, ‘n mens zouw t’r sjaggerijneg van worre!

 

Dan nog mar ‘n spiegelglad omweggeske deur de stad. Ge ken ommes nie d’n ééle godganse winterdag meej ‘n afgezakt gezicht achter de geraniums blijve zitte. M’n vingertuppe begonne n’al wa blauweg te worre, in m’n oorlelle begon ‘t leve z’n eige trug te trekke en ‘n gemééne kouw was onderlengst m’n broekspijpe stiekem naar bove gekrope.

 

Mar dèèr in de Stéénberregsestraat gebeurde n’t: dèèr oorde n’ik vaag in ‘n achterzaaltje ‘n vastenavenbendje rippetere! ‘t Klonk ammaal nog wa d’onwenneg, mar de sjeu zat ‘r al ‘n bietje n’in. Ge kon ore da zullie die oliebolle n’ok al kotsbeuj ware. “Aah, lekker”, docht ik, “sebiet weer messenalle in zo’n werrem stòòmbad-kefeeke staan!” “Lekker mette rugge tege mekare staan te skrubbe, za’k mar zegge!” Ik wier d’r ter plekke werrem van! Ik gloeide gewòòn! Voor mijn was ‘t aftelle naar ‘t Neuzebal begonne!

 

Ik douwde m’n ande diep in m’n zakke en sloeg “Nouw rijje de boere dees jaar op ‘n sleeke”, fluitend de Sint Antoniusstraat in. Da klonk merakels goed in die vrieslucht, al fluit ik ‘t zellef. Ge ga t’r gelijk ok anders van lòòpe, za’k mar zegge: luchter, meer “dweilender”. En da d’ad ik nie motte doen. Want alleverwege da stratje, ter òògte van Galerie 13(!), gleej ik gadsamme n’onderuit en zó de goot in! Bruine snééuwblubber in m’n schoene en blauwe plekke n’op de kake van m’n kont. Ik riep toen iets wa d’n eilege Antonius nie leuteg gevonde zal ebbe. ‘n Mens zouw t’r toch sjaggerijneg van worre, van die rot-snééuw! Wa zeg ik?! AGRESSIEF wor d’r van!! Ik gaan recht naar uis, ik gaan de kerstbòòm aftuige!