berregsnl
nuuwsbrief
Dees pagina is nie beschikbaar in 't Nederlands

De perfecte vent

Agge goed keek, konde nog nét de stòòmwollek van de bòòt van Sintereklaas aan de Kop van ‘t Òòfd zien verdwijne. Alles uitgepakt zoude zegge. Neeje dus. Want op deze waterkouwe decemberavend pakke de Zoolsisters uit! En oe!

 

Me zijn aan de Zòòm, bij ‘n rippetiesie voor Tusse de Schuifdeure. Feitelek dochte me n’eerst damme verkeerd ware: twee mense zate dòòdgemoedereeerd naar de tilleviesie te kijke. Gin Zoolsister te bekenne.....of tóch! Ja, kek, dèèr achterin, dèèr ziede ze zitte! Z’ebbe n’ammaal ‘n pakske n’aan van alle zeve kere dasse op de planke stonde n’in de Stoelemat. En wie de Sisters kent, die wit: da ziet ‘r altijd kwant uit!

 

As wij zitte, gaan zullie staan, klaar voor ‘t eerste nummer. En da klinkt, mense! As eldere bellekes in de kerstnacht! Sakkerju, de rillinge lòòpe n’over oew rug. Close-armonie noeme ze da. Nouw, da klopt wel, want één van die Sisters danst en zingt wel éél erreg close naar mijn toe! Ik neem mar gauw ‘n slok koffie en verslik m’n eige zowatte. De kamertemperatuur wor iedere menuut vijf grade òòger. Da mot sakkers sterreke koffie zijn...

 

Jan Slokkers, de gròòte Regisseur, vin dasse ‘t nóg ‘n kirke motte zinge. Bij mijn komt de stòòm al uit m’n bloeske. Cees Simons, die toetse-tòòvenèèr, borduurt onderwijl van die leutege tusse-millediekes. Dì wor vast en zeker ‘n nummer om de zaal meej te late deine!

 

Mar de Sisters ebbe n’as afscheidskedo (ze gaan d’r naar ellef jaar meej stoppe) nóg ‘n nummer in petto. En waffer één! Van top tot téén in de glitter, de glemmer en de pluime gaan ze op zoek naar de perfecte man! In da liedje dan éé! Voor alle zeker’eid schuif ik toch mar ‘n bietje naar vore toe. Goed in ‘t zicht zogezeed. Ge wit ommes mar nooit. Mense zoeke dikkels te wijd weg.

 

Één voor één klinke de koepletjes deur die Zòòmse achterkamer. Zo oorde dan naar waffer vent ze feitelek op zoek zijn, die meide. IJ mot bevobbeld meej ‘n natte vinger te lijme zijn (zijn ik), kenne n’osse n’op z’n ukke (ken’k nog net), meej ‘n gerdijntje gaan dweile (doen’k al jare), artestiek ok ( mens, ik weet nie beter), gin sjaggerijn zijn (ge ken mijn toch), en bovedien liever aan de tòòg staan! Die beschrijving lijkent mijn wel op ‘t jonge gode-lijf geschreve te zijn! Ik schuif nog wa wijer naar vore. Meide, ier is t’ie, de perfecte vent, zó voor ‘t oprape! Mar dochte dasse da d’in de gate n’ebbe? Bende zot! Neeje, ze draaje mettie pluime liever rond Ceesje meej z’n trekzak! Omdattie zo lekker meziek spult! Waar ge zo lekker vaneiges op ken zinge! De perfecte begeleider, vinne z’m, die Zoolsisters. En eigelek ebbe ze nog gelijk ok: Cees is de perfecte man voor zullie. Trouwes, voor éél de Schuifdeure!